Leren door Ervaren!

Ongrijpbaar, vluchtig, en toch zó stellig. Zo voel ik ineens hoe ik een grens over ga van schaamte naar plezier. Dit ervaar ik tijdens een opleidingsweekend waarbij ik iets moet doen waar ik een enorm oordeel over heb. Het oordeel van “dat ziet er stom uit als je dat doet”. Maar ergens voel ik dat ik het tóch graag wil doen. Om dat gevoel van schaamte maar helemaal toe te laten.

Ongewenste gevoelens toelaten (en misschien herken je daar ook een paar van, schaamte, boosheid, verdriet, angst zijn gevoelens die wij eigenlijk liever niet willen voelen en vaak wegstoppen) en ook uitvergroten is één van de methoden waar je met diverse vormen van expressie mee kunt ‘spelen’. Om te ervaren.

Ik ga dus dwars door mijn, al hele grote, schaamte heen.. ik laat de schaamte echt helemaal over me heen vallen als een deken, die me bedekt.. Ik voel mezelf vanbinnen helemaal warm worden, het schaamrood stijgt naar mijn kaken en ineens doe ik het.. en ik blijf het doen… ik dans, spring, doe gek, bulder mee.. en vanuit mijn eerst vertrokken kaken breekt er ineens een grote glimlach door.. ik voel plezier… Ik besef ineens hoe schaamte en plezier zó enorm dicht naast elkaar kunnen liggen. Alsof je letterlijk over een dun touwtje springt van de ene naar de andere kant.

En heel recentelijk ervaar ik weer zo’n ‘dun touwtje’.

Helaas kan mijn mooie reis voor Mi Cuento Reizen, Expeditie Hartstocht, in april niet doorgaan vanwege te weinig aanmeldingen. Ik merk dat ik er ontzettend naar heb uitgezien om weer in Andalusië te zijn, met mijn voeten in de klei, verbinden en inspiratie opdoen na een heel erg druk en heftig jaar, waarin mijn vader overleed, mijn moeder Alzheimer bleek te hebben en deze recentelijk naar een verzorgingstehuis verhuisde. Veel geregeld, veel gezorgd en nu eindelijk weer wat rust. Maar ik ben best leeg merk ik.

In een split second bedenk ik dat ik zelf tóch ga in die week. Er is een aanbetaling gedaan aan de accommodatie en de tijd heb ik vrij gehouden. Er is geen reden om niet te gaan. “Jawel die is er wel”,  hoor ik een bang stemmetje piepen ergens vanuit mijn schoenen waar mijn moed meteen naartoe zinkt. 

Vanaf de luchthaven (100 rotondes zo ongeveer met erg onduidelijke bewegwijzering en gps die faalt. overdrijft dat angstige stemmetje schromelijk) naar de accommodatie is het namelijk drie uur rijden. Openbaar vervoer is niet mogelijk, want de accommodatie ligt in the middle of nowhere. Ik moet dus een auto huren. En ik moet in mijn eentje door de Andalusische bergen gaan ‘crossen’.

Ik vind het écht rete-spannend. Ik durf dat al heel erg lang niet. En als ik toch die spanning ten volste toelaat, want ik wil héél erg graag die week naar Andalusië, voel ik ineens een vlinder door mijn buik fladderen die mij de andere kant van mijn angst laat zien: ‘vrijheid’. Ik word enorm geraakt in het stukje vrijheid dat ik voel als ik door de angst heen mij voorstel dat ik in een gehuurd Fiatje Panda daar door mijn geliefde landschap rijd, als de “alchemist” die ik ooit was. Ik voel vrijheid in dat spannende avontuur.

Diezelfde dag geeft mijn collega Marloes bij Mi Cuento Reizen, mij het door haar gekozen thema voor de maand april: “AVONTUUR”. Toeval bestaat niet… Weer voel ik die vlinder. En ik ben klaar voor het avontuur. Ik beslis: IK GA! Ik laat de accommodatie weten dat ik de aanbetaling wil gebruiken voor mijn eigen verblijf, ik huur een Fiatje Panda en laat anderen al veiligheidshalve weten (de stokken achter de deur) dat ik ga.

En nu doe ik het al een poos spreekwoordelijk in mijn broek en vind ik het nog steeds rete-spannend, maar ik ga ervaren wat deze vrijheid met mij gaat doen. Ik voel me nú al geïnspireerd en kan niet wachten tot ik kan gaan. Ik voel dat ik veel te leren heb in het gebied van angst en kramp naar vrijheid. En alweer heeft het opzoeken en aanschouwen van het gevoel dat ik liever niet voelde mij daarin geholpen. Net als tijdens de opleiding pas geleden.

Welk gevoel wil jij liever niet aanschouwen? En kun je je voorstellen wat er voor jou aan de andere kant van dit gevoel zou kunnen liggen?

 

Ans

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Mai van Run (maandag, 09 april 2018 13:54)

    Je verhaal raakt mij, Ans, dankjewel voor het delen <3!

  • #2

    Ans (maandag, 09 april 2018 19:28)

    Dankjewel lMai, fijn dat je je geraaktheid deelt.. mooi om je te hebben kunnen bereiken. Lieve groet! Ans