Wat is 'mooi' nou helemaal?

Daar stond ik, als vier-, vijfjarige in het kinderkoortje van de kerk. Mijn duidelijke, heldere stemmetje hoog uit klinkend boven iedereen. Ik was de enige die de hoge toon in het kerstlied loepzuiver kon zingen. Mijnheer pastoor hield dan ook op dat moment zijn mond, keerde zich naar mij om en glimlachte mij dankbaar toe.

Al zo lang ik mij kan herinneren ben ik al gecomplimenteerd om mijn mooie stem. Soms werd er ook een vergelijkende stem naast gehouden, die dan ofwel 'minder mooi' was of een stem waar ik in de toekomst beslist naartoe zou kunnen groeien, als ik dat wilde en als ik maar hard bleef werken...

Maar deze complimenten, hoe goed bedoeld ook, maakten niet dat ik gemakkelijker ging zingen, meer durf had en er mijn hand niet voor omdraaide. Juist niet. Het maakte dat het plezier van zingen wat verloren ging. Zingen kreeg een hoge lat. Het werd een prestatie. Zingen kreeg een lading en 'mooi' kreeg ook een lading en een gradatie.

Het leidde uiteindelijk tot het helemaal niet meer willen zingen. Ik merkte dat ik wel kon genieten van samen zingen, maar het hoefde niet meer zonodig naar buiten te worden gebracht. Ik trok me dan ook terug van koren en zong niet meer, behalve onder de douche. Ik moet op die momenten altijd denken aan het denigrerende "badkuipzangeres" dat mijn muziekleraar vroeger bezigde als hij aangaf dat iemand niet de durf had om naar buiten toe te treden met haar stem. Ik ben een douchezangeres, denk ik dan. En eigenlijk vind ik dat best merk ik de laatste tijd.

Een hele tijd geleden kwam ik al in aanraking met het begrip "stembevrijding" en "stemexpressie". Toen wist ik nog niet wat het was. Nu al een heel stuk meer. Het is een prachtige manier om via je stem, via de trillingen in je stem en de muziek tot op celniveau dingen te kunnen losmaken en doorvoelen. Een manier van uiten, een manier van naar buiten brengen wat er van binnen leeft. Het stond al lang op mijn verlanglijstje en na een boeiende driedaagse training, genaamd "de Bekkenstem", te hebben gevolgd ontstond het verlangen hier iets mee te gaan doen. Het voelde zó als passend bij mij, bij mijn liefde voor zingen, de overtuiging dat het uitspreken van dingen (en helemaal het uitzingen!) bevrijdend kan zijn bij blokkades van hoofd, hart en buik. 

Ik volg dan ook momenteel de jaartraining stemexpressie en afgelopen weekend was er een weer een driedaags blok van deze opleiding. Vol, geïnspireerd, geroerd en geraakt kwam ik terug. Tijdens dit specifieke weekend kreeg 'mooi' een heel andere betekenis. Mooi is rauw, mooi is pijnlijk, mooi is schreeuwen als dat uit het diepst van je tenen komt. Mooi is zacht en trillend, omdat je de spanning en de emotie omarmt en niet wegstopt door te drukken op je stem (zoals je dat vanuit een onechte kracht altijd hebt gedaan)... Mooi betekent verbindend, ondersteunend klinken voor een ander, die daarop zijn of haar geheel eigen hartslied zingt. Mooi is tranen, die wakker worden gemaakt, diep in je ziel, door het lied dat zich intuïtief vormt op jouw lippen.  

Mooi betekent raken en geraakt worden, het heeft niet meer te maken met techniek met kunnen, met doen, met tonen behalen of volume bereiken. Mooi betekent authenticiteit. Mooi betekent 'zijn'. 

Vier je met mij deze nieuwe betekenis van MOOI?

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Mai van Run (maandag, 13 augustus 2018 17:12)

    Heel mooi beschreven Ans. Wat jij schrijft over zingen en hoe dat van jongs af aan al werd omgeven door 'prestatie', 'mooi', 'minder mooi' etc. herken ik heel erg van het tekenen waar ik als jong meisje verslingerd aan was. Het ging op een bepaald moment zo níet meer om het plezier van het tekenen, maar alleen nog maar om de prestatie, dat ik vanaf ongeveer mijn puberteit vrijwel nooit meer getekend heb. Alsof die bron toen is afgesloten met een loodzwaar, nauwelijks te openen deksel.

  • #2

    Ans (maandag, 13 augustus 2018 17:19)

    Lieve Mai, dankjewel voor je mooie reactie en wat pijnlijk inderdaad dat het plezier zo bedolven is onder oordelen en prestatie.. Alsof iets heel puurs en intiems zomaar is weggeplukt. Hopelijk mag ik je binnenkort in oktober óók zien tekenen.. liefs!